Sıkça Karıştırılan Sözler

 
 Söz    


hakimane  hâkimane    hal  hâl    hala  hâlâ    haya  hayâ    ilgili  ilişkin    indirmek  indirgemek    irtica  iltica    isal  ishal    kabil  kabîl    kam  kâm    kamelya  kameriye    kanun  kânun    kap  kâp    kaplı  çevrili    kar  kâr    karşın  karşılık    katil  ka:til    konsantre  konsantrasyon    kurgu  kurmaca    lam  lâm    mahsur  mahzur   

vakıf, -kfı

  a. 1. Bir hizmetin gelecekte de yapılması için belli şartlarla ve resmî bir yolla ayrılarak bir topluluk veya bir kimse tarafından bırakılan mülk, para. 2. Bir topluluk veya bir kimse tarafından bırakılan mülk ve paranın idare edildiği yer: "Vakıf hayırları yalnız Mushaf vakıflarına ait değildir." -N. F. Kısakürek. 3. Birçok kişi tarafından kurulan ve toplum yararına çalışmayı ilke edinen kuruluş.


vâkıf

  sf. (va:kıf) esk. 1. Bilen, farkında olan: "Demirci anladı, ses çıkarmadı, duvardan üç beş halka aldı, sanatına vâkıf bir adam sükûnetiyle değneğe taktı." -M. Ş. Esendal. 2. Bir şeyi vakıf durumuna getiren.